week one

Daily July 5th, 2009

เง้อ คืนนี้ปั้นเกือบได้นอนในห้องน้ำแน่ะ มะกี้ไปอาบน้ำ หันซ้ายหันขวาหาอะไรซักอย่าง หันกลับมา หัวไปชนไอ้ที่กั้น shower  อะ ไม่ได้รู้สึกว่าแรงเท่าไหร่นะ แต่มึนมากอะ โดนตรงหางคิ้วใกล้ๆ ตาอะ เข้าใจทันทีเลยว่าทำไมเวลาชกมวยเค้าถึงต้องนับหนึ่งถึงสิบ ถ้าชนแรงอีกนิดเดียวคงลงไปนอนให้นอนนับแน่ๆ

อู้อัพบล๊อกมาตั้งนาน รู้สึกผิด เริ่มทำงานมาตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้ว เอาเป็นว่าจะเล่าสิ่งที่น่าสนใจคร่าวๆ ในแต่ละวันและกัน

Day 0 วันอาทิตย์

วันนี้คือลากปะวีช่วยย้ายของที่เหลือที่ Cambridge มา Stevenage หลังจากย้ายบางส่วนมาไว้ตั้งแต่วันพฤหัสก่อนหน้า แล้วปะวีมันก้อบ่นโน่นบ่นนี่ เอาเป็นว่า เมืองมันไม่น่าอยู่เท่า ​Cambridge คือตรงสถานีรถไฟมันเป็นเมืองใหม่อะ มันก้อไม่น่าอยู่จริงๆ วันหลังปั้นจึงคนพบว่าแถวๆ old town มันดูน่ารักแบบอังกฤษกว่าเยอะเลย 

พอคนของเสร็จ เดินไปส่งปะวีที่สถานีรถไฟ เดินไปหาว่าที่ทำงานอยู่ไหน เพราะตอนมาสัมภาษณ์นั่งแท๊กซี่ไป ปรากฏว่า ทั้งบ้านทั้งที่ทำงานเนี่ย ไม่ไกลจากสถานีรถไฟนัก ปัญหาคือ มันคนและทางกันอะ เวลาเดินทาง ถ้าเดินเอา ก้อกลายเป็น 20 + 20 = 40 นาที แดดก้อร้อน ข้อสรุปคือ พรุ่งนี้ (วันจันทร์) ต้องไปเอาจักรยานที่เคมมาใช้

Day 1 วันจันทร์

วันนี้ไปทำงานแต่เช้า ไปถึง 8.45 เพราะว่าเค้านัดไว้ต้องไป induction ซึ่งเค้าก้อพล่ามๆ เรื่องความปลอดภัยอยู่ชม.เดียวเองมั้ง จากนั้น line manager ก้อมารับไป office ที่ทำงาน ซึ่งติดกะ lab ซึ่งเค้าก้อไม่ต้องแนะนำไรมาก เพราะตอนมาสัมภาษณ์เค้าพาเดินดูทั่วไปหมดแล้ว วันนี้ก้อแบบ คอมพ์ที่เค้าขอไปสองเครื่องก้อยังไม่ได้ เค้าก้ออธิบายเรื่องงานเค้า งานที่จะให้ทำให้ฟังนิดๆ หน่อยๆ สรุปว่าแทบไม่ได้ทำไร ตอนบ่ายก้อมี meeting ของกลุ่ม เค้าก้อให้เข้าไปนั่งฟังด้วย รู้สึกเหมือนไปฟังเลคเชอร์ พูดเรื่องไร ไม่รู้เรื่องเลย 55+ แต่ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องที่เราจะทำ

ข้ามเลยละกัน สรุปหมดวัน ถึงไม่ค่อยมีไรทำ ก้ออยู่ถึงหกโมงครึ่ง แวะซื้อหมอนก่อนกลับบ้าน (เมื่อคืนก่อนนอนไม่มีหนอน ไม่หลับเลย เซ็งมาก) แล้วรีบไปโยนไว้บ้าน แทบจะวิ่งไปสถานีรถไฟ เพราะตอนออกไปได้ครึ่งทาง นึกออกว่าลืมเอากุญแจล็อกจักรยานไป (เกือบไป) โทรถามให้ปะวีเช็ครอบรถไฟให้ ทั้งขาไปขากลับ มันบอกว่า รอบสุดท้ายกลับมา Stevenage ประมาณเที่ยงคืนครึ่ง

ไปถึงก้อกินข้าวกะเจ๊เยล(ลี่) (ซึ่งต่อไปอาจจะถูกเรียกว่าเจ๊ติ่ง) กินไปกินมา ห้าทุ่มนิดๆ นึกได้ต้องรีบกลับบ้าน (คิดถึงซินเดอเรลล่าแฮะ) แต่รู้สึกตงิดๆ ไปเช็ครอบรถไฟอีกรอบ จึงค้นพบว่า รอบรถไฟแมร่งงง หมดไปแล้ว ด้วยความติ่งของปะวี ตอนที่ให้เช็ครอบรถไฟ พอถามรอบจาก Cam > Stevenage มันดูรอบ Stevenage > Cam อยู่ มันเลยคลิก later trains ต่อไปเรื่อยๆ สรุปว่า รอบที่มันดูให้ คือรถจาก Stg > Cam นั่นเอง ปั้นเลยได้นอนบ้านปะวีหนึ่งคืน พร้อมกับแหกขี้ตาตื่นกลับไปทำงานตอนเช้าพร้อมจ่ายค่ารถไฟเพิ่มสิบปอนด์

(ยังแอบปวดๆ ตรงหางคิ้วอยู่เลยหง่ะ ไปดูกระจกมา ก้อแดงๆ บวมๆ นิดนึง ไม่แตกๆ)

Day 2 – 5 วันอังคารถึงศุกร์

รวบรัดเลยและกัน ด้วยความที่มันยาวแล้ว สี่วันนี้สรุปได้ว่า ปั้นก้อทำงานมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากได้ laptop Dell มาเครื่องนึงมาใช้ Windows XP ต่อจอออก และก้อ PC อีกเครื่องที่รัน Red Hat ไว้เขียนโปรแกรม งานแรกของปั้นก้อคือเขียน scripts ด้วย Perl  โบราณปะ จำได้ว่าเคยอ่านไอ้ภาษานี่ตั้งแต่ตอนอยู่ม.ต้น คือก้อเขียนโปรแกรมช่วยเค้า ให้เค้าใช้โปรแกรมดู 3d structure ของโปรตีนง่ายขึ้น งานนี้จริงๆ ตอนนี้เกือบเสร็จแล้วแหล่ะ อีกซักสองสามวันก้อคงเสร็จหมด แล้วก้อคงจะเริ่มทำไรที่มันเป็น scientific มากกว่านี้ (as opposed to programming). แต่จริงๆ งานก้อสนุกดี ใช้ได้ ไปทำงานเก้าโมงครึ่ง กลับบ้านหกโมงครึ่งทุกวันเลย

Day 5+1 วันเสาร์

ไปช้อปปิ้งลอนดอนมา เริ่มต้นวันด้วยการเช็ครอบรถไฟ ก้อส่วนมากใช้เวลาประมาณ 28-29 นาทีถึงลอนดอน ตั้งใจไปขึ้นรถรอบ 9.33 ตอนปั่นไปถึงสถานีก้อใกล้จะรถออกและ รีบซื้อตั๋ว ดูจอ เห็นว่ามีรถไป King’s Cross ตอน 9.28 ก้องงๆ นิดนึง แต่ด้วยความที่กลัวตกรถ เลยรีบวิ่งไปขึ้นเลย Platform 4 พอรถใกล้ออก มันก้อประกาศว่ารถคันนี้ไป King’s X พร้อมกะว่าแวะสถานีไหนบ้าง ซึ่งรายชื่อมันยาวเป็นหางว่าวเลยอะ ปั้นก้อเริ่มงงๆ เอ๊ะ มันถูกคันจริงๆ เหรอวะ แต่ไม่กล้าลงจากรถ เพราะกลัวตกรถ แล้วต้องรออีกครึ่งชม. 

ปรากฏว่า มันเป็นรถบ้าไรไม่รุอะ ปั้นเลยลองเช็ครอบรถบนเวบดูอีกที ไอ้รถรอบนี้มันไม่ขึ้นบนเวบอะ แล้วมันเล่นจอดทุกสองนาทีอะ ตอนนั้น txt ไปบ่นกะปะวี ส่งไปสามอันใน 6 นาที รถมันจอดไปแล้วสามทีอะ จอดบ่อยกว่า underground ในลอนดอนอีก ใช้เวลาเดินทางไปทั้งสิ้นหนึ่งชั่วโมง แทนที่จะเป็นครึ่งชั่วโมง

ไปถึงก่อนเพื่อนๆ ก้อเลยไปเดินเล่น ​Covent Garden แป๊บนึง แล้วไปกินติ๋มซำเป็นข้าวเที่ยงกะหวาน อร่อยมากกกก แล้วก้อรีบไปตัดผมเพราะนัดไว้บ่ายสอง ตัดเสร็จก้อไปช้อปต่อที่ Oxford St. กะปะวีที่ตามมา แล้วตอนเย็นก้อไปกินเป็ดกะปะวีและหวาน พร้อมซื้อกลับบ้านมาไว้กินสามกล่อง เย้ 55+

Day 5+2 วันอาทิตย์

วันนี้ขี้เกียดมาก ขี้เกียดออกจากบ้านไปไหน สรุปว่าอยู่บ้านนั่นแหละ โทรหาพ่อแม่คุยชม.นึงได้มั้ง แล้วตอนบ่ายก้อนั่งดู wimbledon นัดชิง คือ มันตื่นเต้นเฉพาะปลายๆ set อะ สรุปดูไปหลับไปอยู่นาน จน set สุดท้ายทนไม่ไหว ไม่จบซะที มานั่งเล่นเนทดีกว่า

เง้อ สรุป ทั้งวันก้อไม่ได้ทำไรเรยย เนื่องจากอยากนั่งเฉยๆ ก้อเลยนั่งเฉยๆ

จบและ อยากจบและ จะนอนและ

Tags: , , , , , , , , , , , ,



Leave a Comment